Kastje kijken. Draait 'Hilversum' zichzelf de nek om?

Gepubliceerd op 12 april 2020 om 22:31

Henk Witte                                                                                                                                                               

 

Reclame op televisie gaat steeds meer mensen flink de keel uithangen. Hoewel reclamemakers vaak hun stinkende best doen om de spotjes amusant te laten zijn, hebben we het zo langzamerhand wel gehad. Alles is al geweest, alles is al vertoond en de nieuwe jasjes waarin vaak oude boodschappen over de beeldbuis rollen worden geleidelijk aan heel vervelend. Vooral ook die groen gekleurde jasjes die aangedaan worden om ons via het zogenaamde milieubewustzijn te verleiden, want  kijk toch eens hoe goed wij zijn, zijn een uiterst irritante vertoning van zogenaamde goede bedoelingen.

 

Reclame is in onze westerse samenleving zeer dominant geworden en we laten ons er kritiekloos door regeren. Dat reclame zo welig tiert ligt immers in het feit dat wij er als consument, ondanks onze ergernis, aantoonbaar gevoelig voor zijn. En hoewel het ons leven minstens zo nadrukkelijk bepaalt als welke overheidsmaatregel ook, kent reclame, uitgezonderd de codes, geen oppositie. Sterker; we laten ons tegenwoordig zelfs voor het reclamekarretje spannen. Hoe velen van ons lopen niet rond met kleding of schoeisel waarop de reclame nadrukkelijk getoond wordt. T-shirts waarop met koeienletters de naam van een bekend merk staat of die precies het aantal strepen vertonen om de juiste associatie op te roepen. We zijn verworden tot aangeklede sandwichborden en niemand die ook maar een cent krijgt voor deze bijdrage. Integendeel, we betalen er dik geld voor.  Dubbel zelfs, want het hele reclame budget wordt doorberekend in de verkoopprijzen.

Intussen doet zich al geruime tijd een ander aandacht vragend fenomeen voor. Een fenomeen dat steeds ernstiger vormen aanneemt. Naast de  reclames worden we steeds meer overspoeld met vooruitblikken op programma’s. Al zes dagen te voren meent men ons te moeten vertellen wat er aan zit te komen, om hoe laat en op welke zender. En dat zo’n vijf tot zes keer per dag voor elk vooraf aangekondigd programma.  Dat zijn er inmiddels nogal wat. Het gevolg; de omroepen attenderen ons vele keren per dag op wat komen gaat, met niet zelden voor hetzelfde programma drie keer in een uur en dat dus drie, vier, vijf en zelfs zes dagen lang. Als het al niet een grote ergernis is, gaat dit het zonder twijfel worden. Kijkers gaan in toenemende mate programma’s opnemen om ze later, vrij van al die vervelende ballast, te bekijken of ze verdwijnen naar reclame vrije aanbieders zoals Netflix. Men draait zich in ‘Hilversum’ zelf de nek om.


Reactie plaatsen

Reacties

Er zijn geen reacties geplaatst.