Nieuwkomers redden het zelden

Gepubliceerd op 3 mei 2020 om 16:17

Henk Witte

 

                                                                                                                                                                                              En weer is het Hommeles bij 50+ of misschien beter gezegd nog steeds. Het loopt immers vanaf het begin in 2010 al niet erg lekker. Na een onrustige periode barst in 2012 de bom.  Op 15 september werd door sympathisanten en ex-medewerkers de beweging Ouderen Politiek Actief (OPA) opgericht.

Op 20 september werden  Dick Schouw, oprichter van OPA, en bestuurslid Adriana Hernández uit de partij gezet wegens respectievelijk "herhaalde overschrijding van door de partij vastgestelde grenzen" en "integriteitsschending". Na ontstane commotie over vertrouwelijke maar uitgelekte e-mails stapten Schobre, voorzitter Holthuizen en penningmeester Anke Nollen op en werd het royement van Schouw en Hernández omgezet in een schorsing.[10]

Op 4 oktober maakte Krol bekend dat hij per direct opstapte als lid van de Tweede Kamer. De aanleiding hiervoor was een publicatie in de Volkskrant over niet betaalde pensioenpremies.  

Op 28 mei 2014 werd Baay-Timmerman uit de fractie gezet.  Het tumult dat daarop volgde resulteerde in een breuk. Op 13 november dat jaar gaf Norbert Klein aan als onafhankelijk Kamerlid verder te gaan zonder associatie met 50PLUS. In december werd bekendgemaakt dat Baay-Timmerman niet terugkeerde naar de Kamer en dat Krol haar definitief verving.

In mei 2018 kwam een al langer sluimerend conflict in het partijbestuur tot uitbarsting. Zeven van de acht leden van het hoofdbestuur stapten op en vervolgens stapte ook voorzitter Zoetelief op. De nieuwe partijvoorzitter werd Geert Dales.

In 2020 werd aan de positie van voorzitter Dales  geknaagd. Eigenzinnig optreden van de voorzitter leidde er toe dat alle Eerste en Tweede Kamerleden van 50PLUS, behalve Krol, het onmiddellijke vertrek van Dales als voorzitter eisten. Op 26 april 2020 maakte Dales bekend op te zullen stappen als voorzitter. Op 3 mei 2020 verliet Krol, tot dan fractievoorzitter in de Tweede Kamer, de partij, maar bleef aan als onafhankelijk Tweede Kamerlid. Hij en Van Kooten-Arissen gaven aan een eigen partij te willen stichten.

Ook bij Denk, een afsplitsing van de Partij van de Arbeid rommelt het behoorlijk en niet uitgesloten moet worden dat de interne ruzie daar het einde van die partij inluidt. Het is vele anderen eerder zo vergaan. Sinds 1946 hebben zo’n twintig partijen, nieuwe en afgesplitste, kortstondig één of meerdere Kamerzetels weten te bemachtigen (zie het overzicht hieronder), maar het is maar zelden dat de nieuwkomers het volhouden. Veelal gaan dergelijke groeperingen aan geruzie ten onder. Wellicht ligt dat gekrakeel besloten in het verlengde van het afsplitsinggedrag. De eigen opvatting (en wellicht ego) komt in de moederpartij onvoldoende voor het voetlicht en de periode van ontevredenheid leidt dan tot een stap naar zelfstandigheid. De geldingsdrang die aan de afsplitsing ten grondslag ligt gaat vervolgens ook in de afsplitsing opspelen. De kennelijke moeite andere opvattingen te respecteren en waar gewenst in te schikken doet de dissident opnieuw dissident zijn. Het zit in de karakters.

Komen en gaan sinds 1946

Partij voor de Vrijheid

Lijst Welter/KNP

Boerenpartij

DS’70

Nederlandse Middenstands Partij

Rooms Katholieke Partij Nederland

Reformatorisch Politieke Federatie

Evangelische VolksPartij

Centrum Partij

Centrum democraten

Algemene Ouderen Verbond

Unie 55plus

Lijst Pim Fortuyn

Leefbaar Nederland

 

 

 


Reactie plaatsen

Reacties

Er zijn geen reacties geplaatst.