Kernwapens weg! Een visieloze missie

Gepubliceerd op 12 mei 2020 om 11:00

Henk Witte                                                                                                                                                                                                                                                       

 

De linkse oppositie wil dat de kernwapens, eigendom van de VS, uit Nederland en heel Europa verwijderd worden. Probleem met dit voorstel is niet in de eerste plaats dat alle Europese en dus de aan de NAVO gebonden landen op ons continent in het voorstel mee moeten gaan. Het probleem van het voorstel, of beter gezegd het gemis eraan, is dat er geen visie aan ten grond grondslag ligt. Een visie waarin iets tot uiting komt over de verhouding van Europa ten opzichte van Rusland, toch de voornaamste reden voor kernwapens in Europa, over – een te heroverwegen positie ten opzichte van de V.S. en in het algemeen de positie van Europa op het – militaire? – wereldtoneel. 

Er is veel voor te zeggen om als Europa meer en meer los te komen van de VS. Een VS waarmee dan weliswaar op ons eigen continent een vrede kon worden bereikt, (waarbij overigens de rol van Rusland in het verslaan van het Duitse leger te zeer buiten beschouwing blijft), maar die schatplichtigheid mag ons niet tot in de eeuwigheid in gijzeling houden. Al zeker niet als de V.S. er keer op keer blijk van geeft weinig te willen doen aan het bereiken van wereldvrede en de eigen machtspositie door middel van het vijanddenken in stand wenst te houden.

In het algemeen mag beslist veel kritischer worden gekeken naar de bepaald niet constructieve rol van de grootmachten als het gaat om het bereiken van wereldvrede. Het zijn die grootmachten die met veto’s doorlopend elk streven naar ontspanning in VN-verband blokkeren.  Het zijn ook die grootmachten die om economisch gewin en bij het bewust in stand houden van een gevoel van afhankelijkheid oorlogsvoering zowel als doel maar zeker ook als middel gebruikt.

De afgelopen zeventig jaar hebben dan weliswaar onze regio vrij gehouden van gewapende conflicten – mede of misschien wel vooral te danken een de Europese samenwerking – in de wereld in het algemeen is er maar verdraaid weinig veranderd. De oorlogen in Korea, Vietnam, Irak, Afghanistan en in de Balkan, de vele gewapende conflicten in Afrika en de militaire onderdrukking in de meeste Zuid- en Midden-Amerikaanse landen; het was en is allemaal een gevolg van destructieve politiek van in de eerste plaats de zogenaamde wereldleiders of nauwkeuriger de haviken achter die leiders.

Het is dan ook volstrekt legitiem om eens na te denken over een volledig andere koers. Een koers waarin Europa de VS niet persé als de logische bondgenoot ziet  ziet en Rusland niet persé als vijand.  Een Europa dat aan zichzelf en de vrede in de wereld verplicht is om die al maar durende status quo te doorbreken. Het lijkt nu, ook gezien de dreigende nieuwe wapenwedloop, het moment.

Wellicht mag dat de visie zijn van waaruit de kernwapens terug de oceaan over worden gebracht.


Reactie plaatsen

Reacties

Han
2 maanden geleden

Jaja, Henk. Het is moeilijk te bepalen of Europa sterk genoeg is om zelfstandig te handelen. Tijdens corona en de migratiekwestie blinken we niet uit in saamhorigheid. Minder vijandig naar Rusland lijkt me verstandig. En vergeet China niet....!