Artsen zonder Grenzen actief in de V.S.

Gepubliceerd op 14 mei 2020 om 11:51

Henk Witte                                                                                                                                                                                                                                                             

 

Wie denkt dat Artsen zonder Grenzen vooral te hulp schiet in onderontwikkelde landen en achtergebleven regio’s zal het verbazen dat de organisatie nu ook in de Verenigde Staten is neergestreken. Sinds kort wordt daar hulp geboden aan de indianen in de reservaten, aan immigranten en aan daklozen.

Dat de gezondheidszorg in wat het rijkste land ter wereld heet te zijn nogal wat te wensen over laat is genoegzaam bekend. De VS is bij uitstek het land van het marktdenken. Dat ligt besloten in het sterk kapitalistisch karakter van de natie. In werkelijk alles dient voor eigen gewin van een dubbeltje zo mogelijk een dollar of meer te worden gemaakt. Daarbij gaat men schaamteloos over lijken. Meest schrijnend voorbeeld is de gezondheidszorg die volledig beheerst wordt door hebzucht. Het lijden van de mens is in de V.S. een zeer succesvol verdienmodel. Een vorm van uitbuiting waarbij de rillingen je over de rug lopen als je kennis neemt van details.

Een op de vijf Amerikanen heeft medische schulden. In het ene ziekenhuis betaal je 4.000 dollar voor een bevalling, in het andere 70.000 dollar. Statistieken tonen aan dat van alle medische voorschriften en testen een kwart onnodig is. Hetzelfde geldt voor tien procent van alle medische ingrepen.

Dokters opereren liever dan dat ze advies geven over meer bewegen of anders gaan eten. Per dag verdient een kankerchirurg ongeveer 2.000 dollar. Dat verdienmodel moedigt aan om medisch vaak in te grijpen, ook al is het lang niet altijd nodig. De helft van de 300.000 jaarlijks uitgevoerde blindedarmoperaties blijkt onnodig en zou met medicatie kunnen worden opgelost.

In Amerika wordt de gezondheidsindustrie bevolkt door een hele reeks tussenpersonen bijvoorbeeld voor de medicatie die via de ziekteverzekering van de werkgever wordt aangeschaft voor de werknemers. Die zogenaamde pharmacy benefit managers zuigen systematisch het systeem en de werkgevers uit. Voor een doosje pillen van 10 dollar vraagt de tussenpersoon soms 500 dollar. Winstmarges zijn er niet gereglementeerd. Een medicijn kost in de ene apotheek 22 dollar in een andere apotheek die in het bezit is van een grote farmacieketen betaalt men voor hetzelfde medicijn in dezelfde hoeveelheid 251 dollar.

Voor de vele armen in de V.S. is gezondheidszorg totaal onbereikbaar geworden. Dat een organisatie als Artsen zonder Grenzen in dat land moet ingrijpen is typerend voor het hebberig en egoïstisch kapitalisme.


Reactie plaatsen

Reacties

Er zijn geen reacties geplaatst.