Links verzwakt zichzelf

Gepubliceerd op 16 mei 2020 om 11:38

Henk Witte   

 

                                                                                                                                                                                          Zo langzamerhand gaat de politiek zich opmaken voor de Tweede Kamerverkiezingen van maart 2021. Nog een klein jaar en ons wordt weer de mogelijkheid geboden om het dekbed recht te trekken en alles bij het oude te laten ofwel de boel eens flink op te schudden. Het meest sombere geluid dat tot dusverre over mogelijke gevolgen van onze keuzes te horen was, is een samenwerking tussen VVD, het CDA, de PVV en Forum. Je moet er niet aan denken dat dit pikzwarte scenario werkelijkheid wordt, maar ook Nederland kan, net als sommige andere landen, diep zinken. Laten we vooral niet denken dat we hier zo veel verstandiger zijn dan al die kiezers in tal van landen waar rechts extremisme of het populisme het voor het zeggen heeft gekregen. Ook in ons land kan onvrede zich op onwenselijke wijze kanaliseren. Met de coronacrisis en de ernstige economische gevolgen ligt die onvrede nadrukkelijk op de loer.

Wie nou denkt dat links inziet dat de krachten gebundeld moeten worden om in ons land het ultra rechtse gevaar te pareren komt van een koude kermis thuis. Nederland is toch al niet een land dat uitblinkt in politieke saamhorigheid, noch op links, noch op rechts en het liefst zou elke landgenoot zijn of haar eigen partij in de Kamer vertegenwoordigd zien. Met maar liefst 14 vertegenwoordigende groeperingen in ons parlement steken we met twee, drie koppen boven de andere landen in Europa, met gemiddeld vier partijen in de Kamer, uit.

Ook de komende verkiezingen zullen weer gekenmerkt worden door veel kruimelwerk. Kruimelwerk waarmee uiteindelijke niemand gediend is. Tot die kruimels behoort vooralsnog de politieke beweging Volt. Deze nieuwe partij op links, actief in verscheidene Europese landen, stelt zich voor mee te gaan doen aan verkiezingen in diverse landen en aan die voor het Europese Parlement. Naast Volt zijn er in ons land nog wel een paar die de komende tijd (waarschijnlijk) naar de gunst van de kiezer op zoek gaan. Vrij Links, een relatief nieuwe organisatie die tot doel heeft het debat over progressieve, vrijzinnige linkse waarden te voeren, zal misschien niet meteen vooraan staan bij de kiescommissie, maar gezien de wat weerbarstige reactie van gevestigd links op deze organisatie, moet dat ook niet worden uitgesloten. Wie zeker aan de Nederlandse Parlementsverkiezingen gaan meedoen zijn –  met (redelijk) progressieve inslag het Bij1 van boegbeeld Sylvana Simons, de Piratenpartij, De Basisinkomen Partij, Vrede en Recht, Vrijzinnige Partij, De Burgerbeweging, Nieuw Communistische partij, De Groenen, Atheïstisch Seculiere Partij, terwijl er ook nog altijd kans is dat Nieuwe Wegen, de in 2016 door Jaques Monasch opgerichte partij zich meldt. Dan zijn er nog wel een paar kleintjes en mogelijk nog een enkele nieuwkomer die aan de progressieve boom willen schudden.

Met uitzondering van wellicht Bij1 zijn het allemaal kansloze missies. Missies die de energie en de aandacht te veel verdelen en missies waarbij demotiverende teleurstellingen op de loer liggen. Het wrange van deze versnippering is dat het tegengestelde effect wordt bereikt van wat wordt beoogd. Het zijn allemaal partijen die aan de stoelpoten van de gevestigde orde willen knagen en streven naar (radicale) hervormingen, maar ze spelen juist de bestaande machtsverhoudingen in de kaart. De grote verdeeldheid leidt onherroepelijk tot verzwakking van links.

 


Reactie plaatsen

Reacties

Er zijn geen reacties geplaatst.