Vertrouwen in de mensen (met geld)

Gepubliceerd op 17 mei 2020 om 11:48

Door  - Sargasso                                                                                                                                                                       

 

Als de coronacrisis iets duidelijk maakt dan is het dat het kabinet, de VVD voorop, in deze tijden van crisis volop vertrouwt op het gezonde verstand van mensen en dat zij het goede zullen doen. Als je geld hebt, that is. Als je het niet hebt dan is dit kabinet, alweer de VVD voorop, vooral bezig met het tegengaan van de manieren waarop mensen met weinig of geen geld het systeem zouden kunnen misbruiken.

En we hebben gezien wat deze houding oplevert. Het kabinet deed een moreel appèl op verhuurders de huren niet te verhogen, maar daar hadden deze niet echt een boodschap aan. Het antwoord daarop van het kabinet? “Praat erover” want Ollongren heeft met de verhuurders afgesproken dat ze ‘maatwerk’ leveren. Veel succes!

Bedrijven die in het verleden miljarden winst maakten bedelen nu om geld bij de Nederlandse staat, waaruit maar weer blijkt dat geld corrumpeert, en veel geld absoluut. Miljardenbedrijf Booking.com vroeg al staatssteun omdat ‘miljarden’ slechts bleek te slaan op de hoeveelheid geld dat het doorsluisde richting de aandeelhouders. Die nu uiteraard in geen velden of wegen te bekennen zijn. En naar de miljarden die het bedrijf in het verleden al in de schoot geworpen kreeg door deals waar de rest van Nederland alleen maar van kan dromen. Inclusief het MKB, want als je als bedrijf tot 250 werknemers de afgelopen jaren twee ton staatssteun hebt ontvangen, dan kan je hulp mooi vergeten. Twee ton, dat klinkt veel, maar het is een fooi vergeleken met wat Booking.com kreeg, óók als je compenseert voor het aantal werknemers.

En KLM? Follow the Money gaf al aan waar het geld voor de KLM werkelijk naartoe zal gaan. Hint, niet naar de dubbel geraakte mensen die tegoedbonnen kregen aangeboden voor hun geannuleerde vluchten én daar via de belastingen nu ook voor opdraaien*. Het kabinet heeft heus ook hier wel oog voor misbruik, dus doet het een moreel appèl (daar issie weer) op bedrijven om géén steun aan te vragen als ze in een belastingparadijs zijn gevestigd. Maar het is nadrukkelijk geen hard criterium. What could go wrong.

Ondertussen moeten docenten en zorgmedewerkers het doen met applaus, ZZP’ers die extra steun nodig hebben krijgen te maken met een partnertoets die hoopt te bepalen dat ze de steun onterecht vragen omdat hun partner hen wel zal kunnen onderhouden, en wordt sekswerkers zo goed als alle noodhulp ontzegd.

Nog voor de crisis was al duidelijk dat juist fraude met uitkeringen totaal niets voorstelt. Mensen die écht iets nodig hebben blijken ‘verrassend’ eerlijk. Bij slechts 0,2% van alle uitkeringen wordt fraude geconstateerd. Nou ja, fraude? Het gemiddelde fraudebedrag is 17 euro. Je mag je dus afvragen wat in godsnaam de definitie van fraude is bij de overheid, maar je moet toch iets om te kunnen betogen dat de afdeling iets bijdraagt.

Kortom, het wantrouwen jegens mensen zonder geld blijkt keer op keer onterecht. Maar wanneer dringt het door dat het vertrouwen in mensen mét geld óók onterecht is?

 

*Het kabinet is inmiddels overstag en geeft aan dat mensen ook geld terug kunnen krijgen. Dit ging echter niet van harte en gebeurde pas na aandringen en dreigen van de EU.

 

 


Reactie plaatsen

Reacties

Er zijn geen reacties geplaatst.