Kaag en Omtzigt: vernieuwing?

Gepubliceerd op 27 juni 2020 om 11:50

Henk Witte

 

Het zou een verademing zijn als zowel Sigrid Kaag als ook Pieter Omtzigt partijleider van respectievelijk de Van Mierlo democraten en het Christelijk Democratisch smaldeel zouden worden. Geen twijfel over de toekomstige positie van mevrouw Kaag. Zij gaat D’66 door de verkiezingen trekken en dat is bij voorbaat al een verademing. Kaag is geen typische vertegenwoordiging van de politiek zoals wij die de afgelopen decennia hebben leren kennen. Een politiek waarbij bestaand draagvlak leidend is voor het handelen. Kaag wil het tegenovergestelde. Ze formuleert haar eigen standpunten en wil daar draagvlak voor verkrijgen. Dat is verfrissend en staat haaks op de handelwijze van de achtereenvolgende regeringen Rutte, die we hopelijk vanaf maart volgend jaar achter ons kunnen laten. Verder gaan op dezelfde voet is een zinloze, uitzichtloze missie. Kaag, ik gun haar het hoogste ambt, zal het roer drastisch om willen gooien. De vraag is nog in hoeverre D’66 als partij bereid is zich los te maken van de achterhaalde neoliberale politiek. Kaag heeft niet alleen de kiezer in het algemeen te overtuigen, maar zal ook binnen de eigen gelederen een robbertje moeten vechten om een nieuwe koers in te kunnen gaan. Haar diplomatieke kwaliteiten geven enige hoop.

Voor Pieter Omtzigt is de uitverkiezing nog zeker geen gelopen race. De partij elite zal niet of nauwelijks met Omtzigt meeveren. Zij zien in Hugo de Jonge met zijn matige diepgang en zijn volgzaamheid de meest geschikte persoon om voor het CDA-karretje gespannen te worden. De mengers op de bok houden bij De Jonge ongetwijfeld de teugels strak in handen. Een nieuwe, verfrissende koers is dan ook uitgesloten als De Jonge partijleider wordt en hetzelfde geldt voor de Volendamse Mona Keizer. Je wordt niets wijzer. Anders ligt dat bij Omtzigt.  Dat is geen dagvlieg, die zich laat leiden door de koersen van het moment. Hij wil vooruitzicht en heeft dat ook, bewandelt niet de gebaande wegen, maar durft over afbakeningen heen te kijken. Omtzigt is een vechter. Hij mag (nog) geen dissident genoemd worden, maar staat toch bepaald anders in de dingen dan de meeste van zijn fractieleden. De kans is verdraaid groot dat hij zich op enig moment gezien zijn maatschappelijke en sociale bewogenheid en zijn emoties  zelfs niet meer binnen het CDA thuis zal voelen. Die mogelijke stap komt dichterbij als hij niet tot fractieleider gekozen wordt. Die kans is niet groot. Naast de eerder genoemde ‘sturing’ binnen het CDA in de richting van De Jonge speelt ook dat Omtzigt geen orator is. Zijn grote emotionele betrokkenheid stellen hem helaas niet in staat, verhinderen hem misschien zelfs om zijn bewogenheid in sterke redevoeringen over te brengen. Hij moet het hebben van de intelligentie, inzicht en mensenkennis bij de kiezer om te kunnen profiteren van zijn onderscheidende attitude. Factoren die in het algemeen maar bij weinig kiezers leidend zijn. Kiezers die bovendien al snel, zeker bij het CDA, gaan voor behoudende politiek.

 

 


Reactie plaatsen

Reacties

Er zijn geen reacties geplaatst.