Het is smerig en het stinkt: het CDA in Brabant

Gepubliceerd op 8 juli 2020 om 16:59

Henk Witte

 

In de Provincie Brabant stinkt de politiek. Het bewijs voor deze stelling werd maar weer eens door het CDA in de Provinciale Staten van de provincie met de zachte “G” geleverd, de “G”  van Geniepig of van Gladjanussen, zo u wilt. Titulatuur die wat mij betreft in relatie tot het CDA een officieel karakter mag krijgen.

Ook in het Brabantse bestuursorgaan maakte de Black Lives Matter beweging de tongen los en niet altijd op een zo gewenste constructieve manier. Op vrijdag 3 juli dienden GroenLinks, SP, Partij voor de Dieren, D66, ChristenUnie-SGP, PvdA én CDA een motie in met de titel “Anti-racisme”. De nogal slap geformuleerde motie roept Gedeputeerde Staten op om “stil te staan bij racisme en discriminatie”, “daar waar mogelijk ook andere situaties van kansongelijkheid en uitsluiting te betrekken in de Brabantse aanpak” en “hierover in gesprek te gaan met Provinciale Staten”. Gedeputeerde Staten – bestaande uit VVD, CDA, FvD en Lokaal Brabant – hadden hier duidelijk geen zin in, en noemden de motie “ongericht”.

Sterker; de VVD en de PVV gingen trokken op hun eigen manier ten strijde tegen de motie door, bij monde van statenlid Roel Gremmen keihard te ontkennen dat er structureel racisme zou bestaan in Nederland. Zijn argumenten haalden amper het niveau van een zesjarige. Volgens PVV-aandachtstrekker Alexander van Hattem zou het tegenovergestelde zelfs het geval zijn en zouden de Brabanders worden achtergesteld ten opzichte van statushouders. Hij noemde de indieners van de motie tegen racisme ‘deugslaven’, het “anarchistisch” en “marxistisch tuig” van de Black lives Matter beweging naar de mond pratend. Die Van Hattem meende vervolgens een motie in te moeten dienen die moest uitspreken dat de Brabanders geen racisten zijn. Deze motie moest duidelijk de eerdere motie tegen racisme ondergraven. En wat gebeurde er: het CDA steunde beide moties. Verder commentaar lijkt me overbodig. Ik mag hopen dat het CDA door steeds maar weer van twee walletjes te willen eten daarvan eens flink aan de schijterij gaat en dat daarmee de overvloed aan opportunisme door het riool wordt gespoeld. Wie de ander misselijk maakt moet zelf maar eens flink vomeren.

 


Reactie plaatsen

Reacties

Er zijn geen reacties geplaatst.