De NAVO: steeds doorzichtiger

Gepubliceerd op 4 september 2020 om 23:21

Henk Witte, 28-08-2020

De volstrekte eenzijdigheid en willekeur waarmee bij de leiding van de NAVO naar de gebeurtenissen in de wereld gekeken wordt is weer eens pijnlijk duidelijk geworden. Schitterend door afwezigheid en stilte rond het dreigende conflict tussen de NAVO-lidstaten Griekenland en Turkije meent diezelfde NAVO zich wel te moeten bemoeien met de vermeende vergiftiging van de Rus Navalny.

Nog afgezien van het feit dat de NAVO niet is opgericht om zich met binnenlandse aangelegenheden van andere landen te bemoeien, waar haalt men het lef vandaan, mag je je afvragen waarom diezelfde NAVO zich niet laat horen bij het ombrengen door de VS van een Iraanse Generaal. En als die NAVO zich zo graag wil bemoeien met binnenlandse kwesties, waarom dan geen enkele reactie van die kant op het volstrekt ontoelaatbare geweld van politieagenten op burgers in de V.S. of over de  moord op van de Noord-Koreaanse Kim-jung-an, de halfbroer van de Noordkoreaanse dictator Kim-Jong Un. Evenmin hoorden we de NAVO over de vermeende moord op de Saoedische journalist Khashoggi. Waarom ook geen NAVO geluid over de door de regering Duterte geïnitieerde moordpartijen op de Filippijnen of de martelingen in Guantanamo bay?

Die éénzijdige bemoeienis met de gebeurtenissen in Rusland kan dan ook niet anders gezien worden dan als het krampachtig in stand houden van het vijandsbeeld. Ook de NAVO, waarover ik al eerder schreef dat ze niet de vrede maar de oorlog dient, maakt maar al te graag gebruik van de verdeel en heers tactiek. Het is per slot van rekening haar bestaansrecht, voor zo lang die schijn nog op te houden is.

Met dit soort selectief gedrag wordt het spel - gelukkig - wel allemaal doorzichtiger en kunnen u en ik terecht veel reserves hebben bij het - zogenaamde vrede dienende -  bestaan van deze organisatie.

 


Reactie plaatsen

Reacties

Er zijn geen reacties geplaatst.