Past het geloof in een democratie, meneer Segers?

Gepubliceerd op 26 november 2020 om 20:38

Henk Witte.  Eerder gepubliceerd op Konfrontatie (zie link onderkant homepage)                                De Christen Unie bestaat het om het geloof nog nadrukkelijker dan nu al het geval is leidend te laten zijn in hoe wij onze democratie in zouden moeten vullen. Hoe durven ze? Hoe durft een splinterpartijtje als de CU nog meer eisen te gaan stellen bij deelname aan een regering. Het is democratisch gezien al van de zotte dat soms de SGP, een nog kleiner gedrocht op ons politieke speelveld, van doorslaggevende betekenis is bij besluiten terwijl veel grotere partijen en met hen miljoenen aan kiezers buiten spel staan. Helemaal te gek wordt het als dergelijke organisaties met hun dogma’s vanuit onbewezen opvattingen hun stempel op onze samenleving willen drukken. Ik meen toch dat er scheiding van kerk en Staat moet zijn.

Beste meneer Seegers, het geloof heeft de democratie altijd in de weg gestaan en nog altijd zijn er krachten zoals U en de Uwen die zich vanuit de Godsleer verzetten tegen de bevrijding van het individu, maar die ons willen ketenen aan onwaarachtigheden, veronderstellingen, onduidelijkheden en een moordende brei aan verschil van inzicht. U, meneer Seegers hoort helemaal niet in de politiek thuis. Doe thuis wat u niet laten kunt, ga desnoods met uw vrienden naar een bijeenkomst, maar val de democratie er niet mee lastig. Het geloof en daaruit volgend het vertrouwen in een scheppende God is daarvoor te onwaarschijnlijk

Alleen al de aanblik van het dierenleven, waarbij het ene dier het andere levend moet villen om te overleven, vertelt dat hier nooit de één of andere liefdevolle schepper aan de basis van de aarde en het leven op diezelfde aarde kan hebben gestaan. Komen de hardcore gelovigen nog weg met de verklaring dat alle menselijke ellende een gevolg is van de zonde die ooit begaan zou zijn, het kan maar moeilijk voor de dieren gelden. Maar afgezien daarvan; er is toch geen liefdevolle alleskunner die in zijn eigen schepping het risico inbouwt dat zijn creatie verwordt tot één brok ellende, waarin kinderen, die geen enkele schuld aan wat dan ook hebben van de honger, door natuurrampen of door neerdalende explosieven moeten sterven.

Wie bij dit alles vasthoudt aan de overtuiging van een liefhebbende god loopt weg voor veel grotere verantwoordelijkheden en wentelt zich in kinderlijke onbenulligheid, niet zelden ingegeven door persoonlijke machteloosheid. Natuurlijk, ik mag en wil er niet omheen; velen vinden juist in het geloof de inspiratie om vrede- en menslievend te handelen. Te leven naar het door de geloofsteksten ingegeven eer en geweten. Teksten, beginselen overigens die elk weldenkend mens, ook los van een schepper, al zeker de wijzen onder ons weten te produceren en die dat in het verleden ook gedaan hebben.

Nog dagelijks ontkiemt er wel ergens op de wereld op grond van die verschillende onzuivere factoren een godvrezende beweging. Bewegingen die doorgaans worden afgedaan als al dan niet gevaarlijke sektes, waarbij de bestaande geloven voorop staan om de dreigende concurrentie de nek om te draaien. Vaak zonder succes, met als gevolg dat het op onze wereld intussen wemelt van de verschillende geloofsrichtingen die elkaar bovendien ook nog eens niet zelden letterlijk naar het leven staan. Reden te meer om afstand te nemen van die geloofs-chaos, dunkt me.

In (een) God geloven en daarbij strikt naar de dogma’s van de Bijbel leven is  zwak, laf en welhaast kinderlijk onbenullig. Zwak, omdat het nauwelijks nog vraagt om eigen geestelijk vermogen. Laf, omdat daarmee al te gemakkelijk met ingeblikte, oppervlakkige antwoorden als ‘het staat zo in de Bijbel’ of ‘zo is het nu eenmaal’ kan worden weggelopen van kritiek. Kinderlijk onbenullig, omdat  wel erg naïef wordt gevolgd dat wat altijd nog door mensenhand is opgeschreven en het klakkeloos accepteren van overduidelijke tegenstrijdigheden en onduidelijkheden betekent. Zoals de verkondiging dat God in de mens teleurgesteld is terwijl hij zelf die mens heeft gevormd, of de vier verschillende versies over de zogeheten herrijzenis van Jezus en daar waar de versies van Matheus, Marcus, Lucas en Johannes wel vaker uiteen lopen.

De Verlichting, de ratio heeft in 200 jaar het leven van miljoenen mensen veel meer verbeterd dan religie in 2.000 jaar. Waarom geven wij in onze democratie ruimte aan radicale geloofsgemeenschappen zoals de eerder genoemde SGP, die niet ver verwijderd staan van geloofsfascisme, vrouwendiscriminatie, die het militarisme verheerlijken, weinig of geen ruimte laten voor andersdenkenden, dictaten opleggen en met hun eigen wetten en regels hele gemeenschappen gijzelen, zoals met winkel- en zwembadsluitingen op zondag om maar wat te noemen.

Het menselijk bestaan dient gebaseerd te zijn op feiten en natuurwetten en niet gehinderd te worden door allerlei bedenksels en subjectieve opvattingen. Als we ons al weerbaar willen maken tegen allerlei nepnieuws en alternatieve ‘feiten’, laten we dan al die, vaak volkomen verschillende, geloofsopvattingen daarin meenemen. Verder wens ik u, meneer Seegers en de Uwen het allerbeste.


Reactie plaatsen

Reacties

Er zijn geen reacties geplaatst.