De smerige kant van politiek

Gepubliceerd op 26 maart 2021 om 17:23

Henk Witte.                                                                                                                                                                                                                                              In juli van het afgelopen jaar schreef ik het volgende, nadat Pieter Omtzigt de strijd om het leiderschap van het C.D.A. had verloren.                          12-7-2020 Pieter Omtzigt zit bij de verkeerde partij. Zijn hele aard schuurt met het karakter van het C.D.A. en het is zeker niet onwaarschijnlijk dat hij ooit een overstap maakt of, teleurgesteld, de politiek gedag zegt. Dat laatste zou jammer zijn. Omtzigt is een verademing in de Kamer, samen met nog enkele collega’s die net als hij snappen waarvoor ze gekozen zijn. Niet om de hielen te likken van de partijbonzen, de mensen voor wie politiek een leuk spel is en die er vooral op uit zijn comfortabele posities te bestendigen. Nee, hij snapt dat hij een mandaat van de kiezer heeft gekregen en voelt de verplichting. In vroeger tijden kenden we meer van dit soort mensen in ons Parlement en vooral dankzij de rechte ruggen binnen het CDA is het begrip dissidenten ontstaan. Strijders die hun eigen positie vele malen minder belangrijk vonden dan de taak die ze op zich hadden genomen. Ze werden uiteindelijk allemaal af geserveerd.  Klink, Ferrier en Koppejan liggen wellicht nog het verst in het geheugen. Vertegenwoordigers van een CDA-traditie, niet alleen qua positie, maar ook vanwege de manier waarop de Christen Democraten met hun mensen zijn omgegaan. Een slechte traditie die in een verder verleden genadeloos mensen als   Jan Nico Scholten, Sjef Dijkman en eerder Sytse Faber, Willem Aantjes (wiens oorlogsverleden op een voor het CDA wel heel gepast moment opdook)  Marten Beinema, Henk Couprie, Jan Buikema,  Jan van Houwelingen, Bouke Beumer en Hans de Boer, op het offerblok wist te leggen.

Ook Pieter Omtzigt moet vrezen voor zijn positie. Een eerdere poging van de CDA-elite om hem op een zijspoor te zetten mislukte, maar aangenomen mag worden dat het CDA wenst vast te houden aan de gewoonte om mensen met principes het zwijgen op te leggen. Het is voor Omtzigt te hopen dat hij uitverkozen wordt als partijleider en dat hij vervolgens in staat is om die vermaledijde elite binnen de partij de nek om te draaien. Zo niet, dan is er voor Pieter Omtzigt binnen het CDA geen enkel toekomstperspectief.

Update 15-7-2020 Met een krap verschil heeft Omtzigt de strijd om het leiderschap verloren. Wat nu, Pieter?

Terug naar maart 2021. Let wel; ik ben verre van een profeet. De voorspelling dat men binnen het CDA Pieter Omtzigt zou willen wippen was niet zo moeilijk te maken. Wie het CDA in zijn wortels kent, weet wat voor enge regentenmannetjes daar de dienst uit maken en zich per saldo geen moer aantrekken van kiezers. Het CDA mag dan doen of ze in dit geval, de notities onder de arm van Ollongren, van niets weten, het is volstrekt duidelijk waar de schoen vooral wringt en dat is toch echt binnen de gelederen van de Christen Democraten. Hoekstra speelt de blinde onschuld, hoe misselijkmakend, binnen het CDA zitten ze in hun maag met Omtzigt. De wens om deze volgende dissident te lozen door hem een functie buiten het Haagse wespennest te geven, komt ontegenzeggelijk uit die club, al zal iemand als Rutte er ook geen moeite mee hebben dat deze ‘lastpak’ weg gerangeerd wordt. En laten we niet vergeten dat er in de wandelgangen, onderhuids en informeel ook nog kanalen zijn. Zowel de ontkenning van Rutte als van Hoekstra dat zij (formeel) niet over Omtzigt gesproken hebben heeft niet zo veel waarde. En zelfs formeel wordt veel buiten het zicht gehouden. Althans dat is de bedoeling. Ieder weldenkende burger snapt dat zich achter de schermen veel afspeelt. Dat heeft het per ongeluk naar buiten komen van die notities wel weer bewezen

Dat er bij het CDA nog mensen te vinden zijn die in weerwil van dat bedenkelijk partijkarakter het kiezerspubliek willen bedienen is me een raadsel. Of zijn ook de volksvertegenwoordigers bij het CDA op een enkeling na net zo gluiperig  als de mensen die daar aan de touwtjes trekken.

Pieter, blijf niet hangen in die CDA strop. Het wordt je politieke dood. Gebruik je ontegenzeggelijke moed, kracht, doorzettingsvermogen en bevlogenheid daar waar deze wel gewaardeerd wordt.

 

 


Reactie plaatsen

Reacties

Er zijn geen reacties geplaatst.